Het zal niet blijven werken: waarom legacy negeren je marktpositie ondermijnt

"Het werkt toch?" Ik hoor die zin te vaak. Bij klanten, in boardrooms, van mensen die beslissingen nemen over IT-budgetten. En elke keer denk ik hetzelfde: ja, het werkt. Vandaag. Maar je moet beseffen, het zal niet blijven werken.

Mijn naam is Bart Demeulenaere, Competence Manager bij Elmos en specialist in software architectuur en modernisatietrajecten. En ik zie keer op keer hetzelfde patroon.
‍

Legacy met rust laten omdat het werkt? Dat is je eigen marktpositie ondermijnen. Niet vandaag, niet morgen, maar over drie jaar wanneer je concurrent sneller kan bewegen dan jij.
‍

Waarom big bang trajecten falen

Veel organisaties die uiteindelijk besluiten te moderniseren, kiezen voor de grote aanpak. Alles in één keer vervangen. Het nieuwe systeem dat aan alle eisen voldoet. Het klinkt logisch.
‍

In mijn ervaring sneuvelen die projecten. De complexiteit is te groot, de doorlooptijd te lang. En je schiet continu op een bewegend doel. Een groot traject duurt makkelijk drie tot vijf jaar. Maar het is onmogelijk om aan de business te vragen gedurende die tijd stil te staan.
‍

Het gevolg: terwijl het nieuwe systeem wordt gebouwd, evolueert het oude verder. En de MVP van het nieuwe systeem blijkt in de praktijk heel dicht bij volledige functionaliteit te liggen. Je kunt niet gradueel opleveren als gebruikers pas kunnen werken als alles er is.
‍

De oplossing die wél werkt

Ik geloof in graduele migratie. Componenten één voor één vervangen terwijl het bestaande systeem blijft draaien. Kosten kunnen tijdelijk stijgen, maar risico's gaan naar beneden. Je hebt altijd een werkend systeem, ook als er iets misgaat.
‍

Dit vereist een andere mindset. Niet alles tegelijk willen oplossen. Accepteren dat je tijdelijk met verhoogde complexiteit leeft. Maar wat is het alternatief? Een big bang traject dat drie jaar duurt en mogelijk faalt. Dat is geen acceptabel risico.
‍

De 80/20 regel

Wat ik teams adviseer: spendeer structureel 70 tot 80% van je capaciteit aan nieuwe features, 20 tot 30% aan onderhoud en het wegwerken van technische schuld. Niet als eenmalig project, maar als continue discipline.
‍

Die 20-30% voorkomt dat je over vijf jaar weer in dezelfde situatie zit. Legacy ontstaat niet door slechte intenties, maar door het jaar na jaar uitstellen van onderhoud. Als je niet bewust ruimte maakt, stapelt de schuld zich op.
‍

Niet alle IT is gelijk, maar kritische systemen verdienen aandacht

Elk bedrijf hoort een business continuity plan te hebben. Daaruit blijkt welke IT-aspecten echt business-kritisch zijn en bijdragen tot de unieke en kritische businessprocessen. Welke software cruciaal is voor de dienstverlening of voor de unique selling proposition van het bedrijf.
‍

Bij een staalbedrijf met 2.500 medewerkers zei de directie: "Alleen 3D-ontwerp en boekhouding zijn kritisch." Voor hen is dat wellicht waar. Maar voor organisaties waar IT wél de kern van het product of de dienstverlening is, geldt een andere realiteit.
‍

Deze kritische software en IT-infrastructuur mag je niet laten verouderen. Jouw concurrentiepositie steunt hierop. Dat negeren is strategisch risicovol.
‍

De echte vraag

De vraag is niet of je moet moderniseren. De vraag is wanneer. En hoe langer je wacht, hoe groter de inhaalslag. De technische schuld groeit, de mensen die het systeem kennen vertrekken, en de kloof tussen wat je hebt en wat je nodig hebt wordt elk jaar breder.
‍

Je moet de uitdaging aangaan om de modernisatiestap te zetten. Niet omdat het oude niet werkt, maar omdat je de flexibiliteit nodig hebt om te blijven bewegen. Om te reageren op marktontwikkelingen, op nieuwe klantvragen, op regelgeving.
‍

Het werkt vandaag. Maar de markt staat niet stil. En jouw IT moet mee kunnen bewegen.
‍

Wil je weten hoe je legacy aanpakt zonder big bang risico's? Crafted by Elmos.
‍

Bart Demeulenaere is Competence Manager bij Elmos met expertise in software architectuur en modernisatietrajecten.

‍